وقتی بازگشت حوزه هنری به رسالت انقلابی خود در سینما جرم می شود

فیلم سینمایی دیدن این فیلم جرم است! روایتی نمادگرایانه و به تعبیری اثری سمبولیک از زیست نسل جدید انقلاب اسلامی است، نسلی که نه پیروزی انقلاب و تاسیس جمهوری اسلامی را شاهد بودند و نه جنگ تحمیلی را دیده اند.

محمد علی سلیمانی/ حوزه هنری چند سالی است که به سبب حضور طیف خاص مدیریتی، منفعل تر از هر زمان دیگری در طول تاریخ خود به سر می برد و این انفعال در عرصه سینمایی کشور به نحوی چشمگیر بود که حتی، برخی وظیفه این نهاد انقلابی را تنها بنگاه داری و سینما داری فرض نموده و یادشان رفته بود که اصل و اساس تاسیس حوزه هنری، ساخت آثاری در جهت تبلیغ اهداف و منویات انقلاب اسلامی است! اما این تصور امسال و به سبب حضوری اثری با عنوان دیدن این فیلم جرم است! در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر، به کلی متحول گردید و موجب شد تا حوزه هنری به رسالت اصلی خود بازگشته و همسو با تحولات پیش آمده در مدیریت کلان سازمان تبلیغات اسلامی، سعی نماید تا وجهه سینمای پیشرو و آوانگارد (Avant-garde) را پس از گذشت چندین سال؛ مجددا به نمایش گذارد و این نهاد سینمایی را به عرصه تولید محتوی در جهت منویات انقلاب اسلامی بازگرداند. فیلمی که در ژانر سیاسی ساخته شده است و اثری به شدت انتقادی می باشد. اثری که سعی می کند تا نقدی جدی به تمام مسئولان و متولیان اجرایی کشور در بخش های مختلف اقتصادی، سیاسی و امنیتی حال حاضر کشور داشته باشد و از این جهت است که می تواند عنوان دار یکی از جنجالی ترین فیلم های سینمای ایران در سال های اخیر گردد و نسخه ای جدید از برای فیلم سینمایی آژانس شیشه‌ای محسوب شود؛ نسخه ای که ۲۱ سال پس از آژانس شیشه‌ای تولید شده و روایتگر دغدغه های حال حاضر انقلاب اسلامی می شود.

پاسخ ترک

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید